Şerefhan tarafından yazılan ve Kürt tarihi alanında klasik bir kitab olan Şerefname, Kürtlerin aslı ve sosyal yapılarını, Kürdistan’ın yönetiminde adı geçen hükümdarları, devletleri, beylikleri ve aşiretleri anlatıyor. ** Şerefnama ku ji aliyê Şerefxan ve hatiye nivîsîn, di dîroka Kurdan de klasîkek e. Binyad û civaka Kurdan, dewlet, eşîr, mîrektî û hikûmdarên ku di îdareya Kurdistanê de derbas dibin, qal dike. Şerefname Doğunun önemli ilim ve kültür merkezlerinden olan Bitlis’in mîr ailesi Şerefhanîler, Bitlis ve çevresinde hem edebî ve ilmî çalışmaların
Tükendi
Gelince Haber VerŞerefhan tarafından yazılan ve Kürt tarihi alanında klasik bir kitab olan Şerefname, Kürtlerin aslı ve sosyal yapılarını, Kürdistan’ın yönetiminde adı geçen hükümdarları, devletleri, beylikleri ve aşiretleri anlatıyor. Şerefnama ku ji aliyê Şerefxan ve hatiye nivîsîn, di dîroka Kurdan de klasîkek e. Binyad û civaka Kurdan, dewlet, eşîr, mîrektî û hikûmdarên ku di îdareya Kurdistanê de derbas dibin, qal dike. Şerefname Doğunun önemli ilim ve kültür merkezlerinden olan Bitlis’in mîr ailesi Şerefhanîler, Bitlis ve çevresinde hem edebî ve ilmî çalışmaların patronajlığını yapmış hem de bu alanda kendileri de çok sayıda değerli eserler meydana getirmişlerdir.
Bölgedeki diğer Kürt beyliklerine nazaran daha fazla ilmi faaliyetlere önem veren Şerefhan ailesinin hemen her mîri aynı zamanda ilmî yönüyle de dikkat çekmiştir. Kuşkusuz bu önemli beylikte Şems-i Bitlisî gibi, Ahmed Faîk gibi çok önemli isimler ciddi eserler ortaya koymuşsa da bu aile içinde en dikkat çekeni (Şerefüddin) Şerefhan-ı Bitlisî’dir. Şerefname isimli Kürt tarihi ile tanınan Şerefhan-ı Bitlisî (1543-1604), Kürt beylerini bir araya getirip 1514’te Osmanlılarla ittifak kuran IV. Şerefhan’ın torunu, Emir Şemseddin’in oğludur.
Bitlis beyleri arasında V. Şerefhan olarak bilinen müellif, Şerefname’yi 1597 yılında Farsça olarak kaleme almıştır. Yazar, Şerefname’yi kaleme alırken -belki de ifade akıcılığını sağlamak için- sık sık İran şiirinden (Mevlana, Selman-ı Savecî, Hayyam ve Hafız’ın şiirleri gibi) beyit ve kıtalar aktarır ve eserde yararlandığı kaynakları metin içinde zikreder.